Kadın,
büyüklüğün
olmuş
mihenk taşı.
Mânâ
ulularının,
sır
taçlı
başı.
Büyüklüklerini genelde kadına
borçlular.
Asırlarca,
dillerden düşmeyen
yaman ulular.
Kadın
karşısındaki
tutum ve davranış,
Oluyor
mânen bize sebebi yükseliş.
Kadına
gösterilen her sabır,
Mânevî birer basamak
olur.
Kadın
zarif mi zarif, lâtif, hoş
mahlûk.
Döküldü uğrunda
kanlar, oluk oluk.
Ne
fazla gelir eğmeye...
Ne de fazla
düzeltmeye.
O,
olduğu
gibi hep kalacak.
Olduğundan
ne eksik ne artık.
O sana
değil,
sen ona katlanacaksın!
Ancak
bu
şekilde
bir kıymet
alacaksın!
Olacaksan, Allah katında
gerçek er.
Verdiğin
nisbettedir kadına
değer.
*
Kadın,
ancak
İslâmda
buldu rahat.
Bu
gerçeği
bilmiyor çoklar heyhat!
Bakıp;
kimi câhil kimselere, Müslüman ya;
Sanki
her hareketi onun, ölçü
İslâma.
Oysa
olmuyor
İslâma
lâyık
herkes,
Ölçü
değil
böylesi tipler pür-heves.
İslâmı
ancak kaynağından
ederek nûş.
Sen
kadını,
İslâmı
bilenlerle konuş!
Dış
görünüşe,
boş
yere aldanma sakın!
Onunla
beraber, asıl
sen içe bakın!
İnsanlığı
kurtarmak için yola çıkan
Peygamber,
Buldu
yanında
ilk önce, Hatice gibi bulunmaz Er.
*
Oldu
kadın,
tam bir
şefkat
kahramanı.
Hangi
çocuk hatırlamazki,
o anı?
İslâm
Yıldızı
yazıldı
adın.
Oldu
erkeğin
yüzü ap aydın.
Ne
olur kadın!
Hep böyle kal!
Ününü her yana durma
sal!
Gönülleri sen hep
böyle al.
Hep böyle, her zaman
güzel kal.